Search

H ιστορία της Πορτογαλίας στην Eurovision – Μέρος Δ’ (1991-2000)

Ο Επίτιμος Πρόεδρος του OGAE Greece, κ. Αλέξανδρος Ι. Ρούσσος, ανασκοπεί την ιστορία της Πορτογαλίας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, με την ευκαιρία της πρώτης μεγαλοπρεπούς νίκης της με την 49η συμμετοχή της, στην 62η διοργάνωση. Η Πορτογαλία ως γνωστόν κέρδισε με το τραγούδι της Luisa Sobral Amar pelos dois σε ερμηνεία του αδελφού της Salvador Sobral.

Για να διαβάσετε το Μέρος Α’ (1964-1970) κάντε κλικ εδώ!

Για να διαβάσετε το Μέρος Β’ (1971-1980) κάντε κλικ εδώ!

Για να διαβάσετε το Μέρος Γ’ (1981-1990) κάντε κλικ εδώ!

Για να διαβάσετε το Μέρος Ε’ (2001-2010) κάντε κλικ εδώ!

Για να διαβάσετε το Μέρος ΣΤ’ (2011-2017) κάντε κλικ εδώ!

 

1991

Το 1991 η Πορτογαλία στέλνει στο Διαγωνισμό μία ανερχόμενη τραγουδίστρια, που στα επόμενα χρόνια έμελλε να εξελιχθεί σε διεθνή σταρ, τη Dulce Pontes (γεννημένη ως Dulce José Silva Pontes στο Montijo, 8/4/1969) και το κομμάτι Lusitana paixão (Το πάθος της Λουζιτανίας), που φέρνει και πάλι τη χώρα στην πρώτη δεκάδα, μετά από δέκα συναπτά έτη (1981-90) απουσίας από αυτήν [8/22, 62 βαθμοί] !!! Η Λουζιτανία ή Ισπανική Λουζιτάνα ήταν μια αρχαία Ρωμαϊκή αποικία στην Ιβηρική χερσόνησο που περιελάμβανε σχεδόν όλη τη σύγχρονη Πορτογαλία νοτίως του ποταμού Douro και μέρος της σύγχρονης Ισπανίας (την Extremadura και μικρό μέρος της Salamanca), με πρωτεύουσα την Emerita Augusta (τη σημερινή Ισπανική πόλη Mérida). Οι Ρωμαίοι πολέμησαν με τους ιθαγενείς Λουζιτανούς (Ινδο-Ευρωπαϊκή φυλή) από το 155 έως το 139 π.Χ. και δημιούργησαν τη Ρωμαϊκή αυτή αποικία. Η Dulce τραγουδά για τη μουσική φάδο της Πορτογαλίας, λέγοντας ότι σε μια επιφανειακή προσέγγιση πρόκειται για πολύ λυπητερή μουσική που εστιάζει στην προσμονή και στην αγάπη από το παρελθόν. Καθώς το τραγούδι εξελίσσεται ωστόσο, εξηγεί ότι είναι ένα στυλ μουσικής ιδανικό για τα συναισθήματά της που δεν την κάνει να μετανιώνει για τίποτα.

Ένα από τα γνωστότερα τραγούδια της Dulce Pontes είναι η ερμηνεία του Canção do Mar (Τραγούδι της θάλασσας) που ηχογραφήθηκε αργότερα από τη Sarah Brightman ως Harem και έγινε παγκόσμια επιτυχία το 2003 (έντυσε μουσικά την ταινία του Hollywood Primal Fear). Έχει συνεργασθεί με διεθνή ονόματα όπως: Cesária Évora, Caetano Veloso, Marisa Monte, Carlos Núñez, the Chieftains, Kepa Junkera, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Γιώργο Νταλάρα, Στέφανο Κορκολή, Andrea Bocelli (στο ντουέτο O Mar e Tu), Christopher Tin και πολλούς άλλους. Το album της Focus είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας της με τον Ιταλό συνθέτη Ennio Morricone με τον οποίο συνέπραξε ζωντανά σε συναυλίες. Το 2000 βραβεύθηκε με το Βραβείο José Afonso του Δήμου Amadora. To 2017 εξέδωσε το 8ο προσωπικό της album με τίτλο Peregrinação. Είναι μητέρα δύο παιδιών.

1992

Ένα καλοκαιρινό τραγουδάκι επέλεξε η Πορτογαλία να την εκπροσωπήσει το 1992, με τίτλο Amor d’água fresca (Αγάπη σαν το φρέσκο νερό), που ερμήνευσε η Dina (γεννημένη ως Ondina Maria Farias Veloso στο Carregal do Sal, 18/6/1956)… [17/23, 26 βαθμοί] !!! Η Dina συμμετείχε για πρώτη φορά στο Festival da Canção το 1980 με το τραγούδι Guardando em mim, και κατετάγη 8η. Το 1982 ξανασυμμετείχε με 2 τραγούδια που κατέλαβαν την 6η και 8η θέση. Στο τραγούδι της στη Eurovision η Dina παρομοιάζει τον εραστή της με διάφορα φρούτα και την αγάπη του με «φρέσκο νερό».

1993

Μια 17χρονη κοπέλα, την Αnabela Braz Pires (Almada, 22/9/1976), στέλνει η Πορτογαλία στο Διαγωνισμό το 1993, και ξαναχτυπά δεκάδα με το όμορφο A cidade (até ser dia) (Η πόλη μέχρι το ξημέρωμα)… [10/25, 60 βαθμοί, 2×12 από Ολλανδία και Ισπανία] !!! Το τραγούδι περιγράφει τη μαγεία μιας πόλης από το σούρουπο ως το ξημέρωμα, περιγράφοντάς την ως «όνειρο» ή ως «λάμψη στον αέρα». Η Anabela κέρδισε το 1989 σε ηλικία 12 ετών το φεστιφάλ Grande Noite do Fado. Την ίδια χρονιά εκπροσώπησε την Πορτογαλία στον διαγωνισμό τραγουδιού της UNICEF στην Ολλανδία όπου κατέλαβε τη 2η θέση και κέρδισε το βραβείο Danny Kaye ως καλύτερη ερμηνεύτρια. Το 1991 συμμετείχε στο Διεθνές Φεστιβάλ Τραγουδιού του Sopot εκπροσωπώντας την Πορτογαλία με το τραγούδι Brother. Από το 1991 ως το 2010 έχει εκδώσει 8 προσωπικά albums. Από το 2006 έως σήμερα συμμετέχει σε παραγωγές musicals, όπως Η Μελωδία της Ευτυχίας, Jesus Christ Superstar, West Side Story και άλλες. Επίσης συμμετέχει σε μεταγλωττίσεις ταινιών της Disney.

1994

30 συμμετοχές στον Eurovision Song Contest συμπληρώνει η Πορτογαλία το 1994, και για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πλασάρεται στη δεκάδα με πολύ νεαρή τραγουδίστρια, αυτή τη φορά με τη 16χρονη Sara Tavares (γεννημένη ως Sara Alexandra Lina Tavares στη Λισαβόνα, 1/2/1978), με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήρι, που ερμήνευσε το Chamar a música (Καλώντας τη μουσική)… [8/25, 73 βαθμοί, 1×12 από την Ισπανία] !!! Η Tavares λέει στον εραστή της ότι η σημερινή βραδιά θα είναι αποκλειστικά για τους δυο τους. Εξηγεί ότι θα «καλέσει τη μουσική» και θα γράψει ένα τραγούδι μόνο για τους δυο τους, και δεν θα παρακολουθήσει τηλεόραση ή θα κάνει οτιδήποτε άλλο.

Η Sara μεγάλωσε με μια ηλικιωμένη Πορτογαλίδα, καθώς οι γονείς της την παράτησαν όταν χώρισαν. Ο πατέρας της έφυγε για την Αμερική προς αναζήτηση καλύτερης ζωής και η μητέρα της πήρε τα μικρότερα παιδιά της και έφυγε κι αυτή προς αναζήτηση καλύτερης ζωής. Η Sara συνθέτει η ίδια τη μουσική της με επιρροές gospel, funk, jazz, soul, Αφρικανικές και Βορειοαμερικανικές. Από το 1994 έως το 2009 εξέδωσε 6 προσωπικά albums. Είναι επίσης γνωστή για την Πορτογαλική εκδοχή του τραγουδιού God Help the Outcasts, από την ταινία της Disney Η Παναγία των Παρισίων. Το 2000 κέρδισε την Πορτογαλική Χρυσή Σφαίρα ως καλύτερη τραγουδίστρια.

1995

To 1995 η Πορτογαλία εκπροσωπείται από τον Tó Cruz (γεννημένως ως António José Ramos da Cruz στη Λισαβόνα, 9/7/1967), με καταγωγή από το Πράσινο Ακρωτήρι, που ερμήνευσε συγκλονιστικά ένα πολύ όμορφο αντιρατσιστικό κομμάτι με τίτλο Baunilha e chocolate (Βανίλια και σοκολάτα), που δυστυχώς ελάχιστα εκτιμήθηκε [21/23, 5 βαθμοί] !!! Ο Cruz τραγουδά στην αγαπημένη του με το λευκό χρώμα δέρματος για τη διαφυλετική τους σχέση. Υπονοεί ότι αυτή η σχέση επετεύχθη μέσω της ατρόμητης ναυτικής ιστορίας της χώρας τους, και τραγουδά για τα μπαχαρικά και τον πολιτισμό που μεταφέρθηκαν στην Πορτογαλία ως αποτέλεσμα αυτής της ιστορίας. Ο Tó Cruz έχει δουλέψει για μεταγλωττίσεις ταινιών της Disney και έχει εκδώσει 3 albums, ένα εκ των οποίων αγγλόφωνο με ηχογράφηση που έγινε στις ΗΠΑ. Έχει τραγουδήσει με τους: Laura Pausini, Paulo de Carvalho και Rão Kyao.

1996

Ένα 20χρονο κορίτσι, η Lúcia Moniz (γεννημένη ως Ana Lúcia Pereira Moniz στη Λισαβόνα, 9/9/1976) εκπροσωπεί το 1996 την Πορτογαλία με το χαρούμενο O meu coração não tem cor (Η καρδιά μου δεν έχει χρώμα), και χαρίζει στην πατρίδα της τη δεύτερη υψηλότερη θέση της στο Διαγωνισμό, χωρίς όμως να καταφέρει να πλασαριστεί στην πρώτη πεντάδα, για δύο μόλις βαθμούς [6/23, 92 βαθμοί, 2×12 από Κύπρο και Νορβηγία] !!! Το τραγούδι ήταν σύνθεση των Pedro Osório (συνθέτης) και José Fanha (στιχουργός) και εξυμνεί την Πορτογαλική γλώσσα και πολιτισμό (Λουζοφωνία). Η Moniz απαριθμεί τα διάφορα μουσικά είδη και χορούς της Λουζόφωνης κοινότητας, λέγοντας ότι χορεύουν samba και marrabenta / κλαίνε με φάδο και λικνίζονται με την coladeira (του Πράσινου Ακρωτηρίου). Επίσης αναφέρει την ποικιλία των τροφίμων της κοινότητας, με το σύκο, την papaya και το guarana να αποτελούν αγαπημένη συνήθεια των Πορτογάλων.

Η Moniz είναι κόρη δύο μουσικών, του Carlos Alberto Moniz (διάσημου Πορτογάλου μαέστρου από τις Αζόρες) και της Maria do Amparo. Σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία Saint Cecilia της Λισαβόνας και στη Μινεσότα των ΗΠΑ. Από το 1997 ως σήμερα συμμετέχει σε Πορτογαλικές τηλεοπτικές σαπουνόπερες. Το 2003 η καριέρα της έγινε διεθνής παίζοντας το ρόλο της Aurelia στην ταινία Love Actually, στην οποία συμμετείχαν οι Colin Firth, Hugh Grant, Alan Rickman, Emma Thompson, Liam Neeson και Rodrigo Santoro. Έχει εκδώσει 5 προσωπικά albums και έχει συμμετάσχει σε 12 κινηματογραφικές ταινίες και 7 θεατρικές παραγωγές musicals. Το 2014 απέκτησε την κόρη της Julia στις Αζόρες.

1997

Μόλις μία χρονιά μετά την κατάκτηση της έκτης θέσης, η Πορτογαλία στέλνει στο Διαγωνισμό την 23χρονη Célia Lawson (γεννημένη ως Célia Maria Fernandes Lawson στην Αγκόλα, 9/6/1974) και το Antes do adeus (Πριν το αντίο), που μοιράζεται με τη Νορβηγία, την τελευταία θέση, χωρίς ούτε ένα βαθμό [24/25, 0 βαθμοί] !!! Αξίζει να σημειωθεί πως τη χρονιά που γεννήθηκε η Celia Lawson (1974), η Πορτογαλία είχε στείλει το κομμάτι E depois do adeus (Και πριν το αντίο), που κι εκείνο είχε μοιραστεί την τελευταία θέση με άλλες τρεις χώρες, μία εκ των οποίων η Νορβηγία!!! Η Lawson απαριθμεί τα γεγονότα που προηγήθηκαν του τέλους μιας σχέσης. Ο εραστής της σταδιακά απομακρύνθηκε από εκείνη και της επέστρεψε αγαπημένα τους αντικείμενα. Από την οπτική της γωνία, ο κόσμος άλλαξε σημαντικά με τον ουρανό να μην είναι τόσο γαλάζιος όσο ήταν. Το τραγούδι τελειώνει με τον στίχο, «Μετά το αντίο, βαθιά θλίψη». Το τραγούδι έχει μείνει στην ιστορία ως το χειρότερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας στη Eurovision από την Επανάσταση των Γαρυφάλλων. Πλέον χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό όνομα Ira!!

1998

Το 1998 η Πορτογαλία εκπροσωπείται από το βραχύβιο συγκρότημα Alma Lusa με κυρίως ερμηνεύτρια την Inês Santos (γεννημένη ως Inês Machado Marques dos Santos στην Coimbra, 16/12/1978), και μέλη τους μουσικούς και τραγουδιστές Carlos Jesus, Henrique Lopes, Carlos Ferreirinha, Pedro Soares, και τον εκπρόσωπο της χώρας το 1980, Jose Cid, που έγραψε τη μουσική και τους στίχους του έθνικ τραγουδιού Se eu te pudesse abraçar (Αν μπορούσα να σε αγκαλιάσω), που ισοβάθμησε με τη συμμετοχή της Εσθονίας [12/25, 36 βαθμοί] !!! Το τραγούδι μιλά για την Πορτογαλική διασπορά την οποία η Santos λέει ότι θέλει να αγκαλιάσει και να συνομιλήσει για τις εμπειρίες της.

Ενδιαφέρον παραλειπόμενο: Η Inês Santos συμμετείχε το 2017 στην τηλεοπτική εκπομπή Your Face Sounds Familiar και υποδύθηκε μεταξύ άλλων τη Νάνα Μούσχουρη (δείτε το σχετικό βιντεάκι παρακάτω)!!

1999

Το 1999 η Πορτογαλία εκπροσωπείται από τον 26χρονο Rui Bandeira (γεννημένος ως Rui Pedro Neto de Mello Bandeira στην πόλη Nampula της Βορειοανατολικής Μοζαμβίκης, 25/5/1973), που ερμήνευσε το Como tudo começou (Πώς άρχισαν όλα), με πενιχρότατο βαθμολογικό αποτέλεσμα, που οδήγησε τη χώρα σε αποκλεισμό από τη διοργάνωση του 2000 [21/23, 12 βαθμοί, όλοι από τη Γαλλία] !!! Ο Bandeira θρηνεί το τέλος μιας σχέσης για το οποίο ο ίδιος ήταν υπεύθυνος. Παρακαλεί την αγαπημένη του να μην τον παρατήσει, αλλά φαίνεται ότι τελικά αποδέχεται το αναπόφευκτο. Οι γονείς του Rui μετακόμισαν στην Πορτογαλία από τη Μοζαμβίκη όταν ο ίδιος ήταν 2 ετών. Το 1999 εκπροσώπησε την Πορτογαλία στο Φεστιβάλ του Καΐρου με το τραγούδι Make this World, των Jorge do Carmo και Tó Andrade, καταλαμβάνοντας την 4η θέση ανάμεσα σε 32 χώρες. Έχει εκδώσει 13 προσωπικά albums, το τελευταίο το 2017 με τίτλο Tudo Por Amor.

2000

Η Πορτογαλία δεν συμμετείχε το 2000 στην Eurovision λόγω κακού μέσου βαθμολογικού αποτελέσματος τα προηγούμενα 5 χρόνια με συνέπεια να αποκλεισθεί για 1 έτος. Νικήτρια του Festival da Canção 2000 ήταν η Liana (γεννημένη ως Liliana Andreia Carvalho da Costa στην Coimbra, 27/12/1979) με το τραγούδι Sonhos Mágicos (Μαγικά όνειρα). Πρόκειται για τη νικήτρια του Φεστιβάλ Φάδο (Grande Noite do Fado) το 1994 στους νεοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες και το 1996 στους καταξιωμένους καλλιτέχνες, κατ’αναλογία με το Φεστιβάλ Sanremo. Έχει εκδώσει 7 albums. Είναι απόφοιτη της Σχολής Τουρισμού με μεταπτυχιακό στην Κοινωνική Πολιτική.

Written by 

Μέλος σε σωματεία της Eurovision από το 1990. Ιδρυτικό μέλος του OGAE Greece. Έχω διατελέσει Αντιπρόεδρος και Εκπρόσωπος μελών Επαρχίας - Εξωτερικού στο ΔΣ του OGAE Greece. Το επάγγελμά μου είναι Ειδικός Γαστρεντερολόγος-Ηπατολόγος και μένω στη Θεσσαλονίκη.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΙΣΑΓΕΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟΥ